نوع طرحهاي آبراهه­اي به شرح زير مي­باشند:

1- زهكش موازي : اين نوع زهكش در مناطق دشت و سردشت­ها و قله­هاي مقاوم ايجاد

مي­شود. بطور كلي اين آبراهه در سه واحد مشاهده مي­شود:

سنگ­هاي بازالتي كه تيپ ملايمي داشته باشند، همچنين در سازندهاي ماسه سنگي و

 دره­هاي خشك در مناطق مرتفع. امتداد آبراهه­هاي فرعي اين نوع زهكش تقريباً به موازات

 هم مي­باشد.

2 - زهكش درختي : تشكيل اين نوع زهكش اغلب مربوط به جنس سنگ بستر است،

 چنانچه سنگ و خاكهاي يك منطقه داراي مقاومت و سختي مشابهي نسبت به فرسايش

 باشند  شكل­گيري آن حتمي است. آبراهه­هاي فرعي بطور تصادفي تحت اثر فرسايش

بطرف سرآب آبخيز توسعه مي­يابد و شيب­هاي حاصله داراي جهتي غالب و نظم مشخصي

نمي­باشند. مسير آبراهه­ها معمولاً نامنظم بوده و آبراهه­هاي  فرعي مي­توانند تحت هر

زاويه­اي به جريان اصلي وارد شوند.

اين زهكش در انواع سنگ­ها بوجود مي­آيد، بطور مثال در رسها، مارنها، شيستهاي

دگرگوني، ماسه سنگها و كم و بيش در روي سنگهاي آذرين و گرانيت.

3- زهكش تاكي : اين زهكش در مناطقي تشكيل مي­گردد كه سنگهاي متلاشي شده

 داراي سختي يكنواختي نباشند. توسعه و حفر آبراهه­ها در تشكيلات سست با شدت بيشتري صورت مي­گيرد واين وضعيت سبب ايجاد دره بين مناطقي مي­گردد كه از سنگهاي

 سخت تشكيل    شده­اند و شبكه زهكشي آبراهه­هاي آن كوتاه و فواصل آنها بهم نزديك

مي­باشند. نمونه ديگري از زهكش تاكي را مي­توان در دشتهاي ساحلي كه داراي

 تشكيلات متلاشي شده قديمي است مشاهده نموده كه اين وضعيت نتيجه مقاومت و

سختي لايه­هايي است كه داراي شيب ملايمي هستند. وجود آبراهه­هايي طويلتر با

فواصل بيشتر از مشخصات بارز اين نمونه است.

در ناهمواري­هاي چين خورده موازي كه از سازندهاي مختلف از نظر مقاومت به فرسايش

تشكيل شده و يا در مناطقي كه تحت تأثير نيروهاي تكتونيكي قرار دارند معمولاً اين نوع

آبراهه ايجاد مي­گردد.

 

4- زهكشی مستطيلي : اين زهكش در مناطق گسل­دار كه رودخانه­ها بسادگي در محل

شكاف حاصله از گسل­ها جريان مي­يابند ايجاد مي­گردد. آبراهه­هاي عمومي اين نمونه، از

نوع آبراهه­هاي خودسر مي­باشند. مناطقي كه در آنها اين نوع زهكشي ايجاد

مي­شودمناطقي هستند كه درزيرخودتوده­هاي­بزرگ­و وسيع­سنگهاي يكنواخت دگرگوني

 ودشتهاي رسوبي دارندو درآنها واحدهاي­رسوبي باشيب كم وجود دارد. اين نوع زهكش با

مقياس­كم و بطور محدود درماسه سنگهاي درز وشكافدار نواحي خشك و نيمه خشك هم

 مشاهده مي­شود. آبراهه­ها بندرت كاملاً عمود برهم بوده ومعمولاً داراي زواياي حاده بزرگ

 (نزديك به 90 درجه) مي­باشند.

5 - زهكش حلقوي : بطوركلي قله­ها در روي نقشه­هاي توپوگرافي بصورت خطوط

متحدالمركز نشان داده مي­شوند و در روي عكسهاي هوايي قله­ها به صور برجسته ظاهر

گردند و درسنگهاي نرم و سست اغلب آبراهه­ها عمود برشيب ديده مي­شوند. اين آبراهه­ها

اگر در روي قله­هاي مدور جريان داشته باشند  زهكش حلقوي  را تشكيل مي­دهند .

6 - زهكش مركزي : اين نوع زهكش در مناطقي روي مي­دهد كه آبراهه­هاي اوليه آن از روي

 دامنه و كناره­هاي سنگهاي مقاوم­تر حاشيه­هاي گودال به طرف داخل حوزه جريان مي­يابند

 كه يك سيستم مركزي ايجاد مي­كند كه در چاله­هاي مدور و بسته ناوديسي تشكيل مي­گردد.